Wanhoop in haar ogen

Traan volgt na traan

Steeds harder beginnen ze te vallen

Ze kan het niet meer aan

Haar knieën beginnen te trillen

En ze zakt langzaam in elkaar

Huilend ligt ze op de koude vloer

In haar hand geklemd een schaar

Ze moet ertegen vechten

Hoe graag ze ook opgeven wil

Oh wat verlangt ze naar die krassen

Die zetten haar pijn even stil

Vol minachting zet ze de punt tegen haar huid

Maar ze kan niet stoppen, ze moet!

Zo word ze langzaam rustiger

Met het vallen van haar bloed…

See the madness in her eyes
Feel her cheecks wet of her cries
Feel her heart it’s full of pain
Feel the lonelyness through her vains
See her scars all over her fists
See her hands balded as vistst
Feel how she feels inside
Feel how much is cost to still fight
See the razor in her hand
She wants to cut but she can’t…

Dit is mijn web-log, met ook mijn gedichten! Ik hoop dat jullie dat respecteren en ze ook alleen hier laten staan! Sommige zullen depresief zijn, maar als de hoofdpersoon dood gaat, houd het in dat het probleem wat ik erin verwerk er mee dood gaat! Dus het is niet dat ik nou een super depressief iemand ben, maar gewoon een tiener met de nodige problemen die het graag van zich af schrijft! Ik ben niet goed in alles bijhouden dus de ene keer zal er veel nieuwe dingen op staan, en dan een hele tijd niets, maar dat komt omdat ik gewoon zo’n trubbelmuts ben. Ik hoop dat jullie mijn site respecteren en de gedichten niet kopieren!

Veel liefs

Hope

A tear slowly falls
And slowly it becomes red
A towel is stained with blood
And there she lies almost dead

Her breathing slowly stopped
Her heart don’t beat anymore
Al the live flows out of her
And she lies there on the floor

It is her own fault
She cut her wrists so deep
She was tired of hating herself
Crying herself to sleep

She lies there in a chamber
Everything is red and black
She killed herself tonight
We never get her back

In the pile of blood
Lies a note written by the girl
She tells why se killed herself
Why she had enough of this world

I’m sorry mum and dad it says
Never forget how much I loved you
But I never had accepted myself
I always felt blue

Please I love white roses
Lay them on my grave
I will never forget you…

One, two, three…
Slowly she calmed down
Tears stopped falling
And her ears stopped with that peeping sound
Se sees a white light
And slowly she walks towards it
She isn’t scared at all
She’s glad that she had quit
On the earth lies her body
It gives no signs of live
She lies there in a big pile of blood
Her cheeks are still wet from her cries
One, two more than ten scares on her wrists
They are so, so deep
The little girl had bleed to dead
And now she will forever sleep…

Zachtjes steeds meer vertrouwd
Ontdek ik hoeveel ik van Jou houd!
Jij neemt mijn angsten langzaam weg
Ik voel me veilig als jij je armen om mij legt
Dus alsjeblieft houd mij stevig vast!
Dan verdwijnt er een grote last
Jij bent de liefde van mijn leven
Ik heb niemand zoveel vertrouwen gegeven!

Warm and safe in your arms
You saw my laughs and my cries
You know my fears and pain
And slowly all that fear dies
Your touch calms me down
One special kiss takes the pain away
You mean so much for me
Please forever stay!

I’m faking my smile

I’m fooling my heart

I live a fake live

Cant stand that we are apart

My heart is broken

My eyes are crying

Every time I see you with her

Its like I’m slowly dying

My scars aren’t lying

They tell how I feel

The only thing that tells the truth

Are my tears, they are real

Help me my sweet razorblade

Please cut my problems away

I’m so done with my life

It has no use to stay

Help me my sweet razorblade

And cut through my skin so deep

I know that scars will come

But now I want to bleed

Help me my sweet razorblade

I’m so tired of live tonight

Please just cut and let me bleed

I gave up the fight

Hart vol woorden

Hart vol pijn

Niets durven zeggen

Nooit jezelf durven zijn

Gevangen in gedachtes

Een hart vol verdriet

Het meisje met een masker

Zodat niemand het ziet

Hart vol tranen

Hart vol haat

Nooit vertellen wat ze voelt

Dadelijk worden mensen kwaad

Rode druppels bloed uit onmacht

Ze houden maar niet op

Een voor een vallen ze op de grond

En toen zei haar leven stop